نام پژوهشگر: امیر پوررحیم فتیده
امیر پوررحیم فتیده میرعبدالحمید مهرداد
سازه هایی که در دریا نصب شده اند به محافظت به وسیله ی شمع ها نیاز دارند. شمع ها در بستر دریا به دلیل رویارویی با شرایط خاک ضعیف و غیر پایدار توسط چاله های آبشستگی احاطه می شوند که به وسیله ی جریان های پیچیده ی تولید شده ناشی از واکنش بین جریان ورودی و سازه ایجاد می شود. در این شرایط تخمین عمق آبشستگی در طراحی ضروری است. آبشستگی می تواند باعث تخریب پای سازه شود و بعضاً باعث شکست کل سازه شود. با شناخت پارامترهای موثر در میزان عمق آبشستگی می توان به کمک رابطه ای ریاضی عمق آبشستگی را پیش بینی کرد. با استفاده از داده های جمع آوری شده ی صحرایی و آزمایشگاهی توسط محققان طی سالیان متمادی می توان به چنین رابطه ی منطقی دست یافت. در این مطالعه مدلی برای تخمین آبشستگی در مجاورت گروه شمع در محیط دریایی ارائه شده است. در این مدل سعی شده است تمامی پارامترهای موثر در آبشستگی به کار برده شود. مدل چند جمله ای جدیدی برای تخمین مقدار آبشستگی بر پایه داده های آزمایشگاهی و همچنین داده های واقعی ارائه شده است. داده های تجربی بر اساس مطالعات آزمایشگاهی توسط sumer و fredsoe در سال 1998 روی گروه های شمع 2 تایی، 3 تایی و گروه شمع 4×4 حاصل شده است. همچنین از داده های اندازه گیری شده توسط bayram و larson در سال 2000 در یکی از سواحل کشور ژاپن برای گروه شمع 4 تایی استفاده شده است. درواقع با استفاده از شبکه های عصبی نوع الگوریتم ژنتیک مدلی برای تخمین مقدار آبشستگی در مجاورت گروه شمع معرفی می شود. از مجموعه اطلاعات تهیه شده 75 درصد برای آموزش و 25 درصد آن ها برای آزمایش رابطه ی آمده استفاده شده است. نتایج حاصله حاکی از دقت کافی مدل چند جمله ای است و توانایی شبکه ی عصبی نوع الگوریتم ژنتیک به عنوان یک ابزار قوی برای تخمین پدیده ی آبشستگی را نشان می دهد.